در كیفیت ظهور و مراسم آن(سال ظهور و ماه و روز آن)

نویسنده : مقنی زاده
تاریخ:جمعه 1 دی 1391-10:58

در كیفیت ظهور و مراسم آن

 

حضرت باقر و صادق (علیه السلام) فرمودند:

«در سال طاق خواهد بود (یك، سه، پنج،‌ هفت، نه)».(1)

و حضرت باقر (علیه السلام) فرمود:

«سفیانی و قائم در یك سال خواهد شد».(2)

و اما به طور مشخص تعیین سال نشده، بلكه نهی هم از تعیین شده و علم آن موكول به خداست، چنانكه در مدت غیبت و وقت ظهور گذشت، پس هر كس هر چه پیشگوئی كند باطل و عاطل است.

و اما ماه آن: در مقدمه نداهای آسمانی گفته شد: آنچه مسلم است آن است كه آن حضرت در ماه رمضان در وقت ندا به اسم او، از محفل غیبت خارج شده و در مكه سكنی گرفته و اما آیا پیش از آن خراج شده یا مقارن ندا و قریب به آن معلوم نیست، مگر آن كه از سه ندای در ماه رجب اسفتاده شود كه از آن وقت است. و همچنین از حدیث كافی از حضرت صادق (علیه السلام) فرمود:

«هرگاه رجب شد پس رو بیاورید به سوی ما به نام خدا و یاری خدا و اگر بخواهید تا شعبان تأخیر بیندازید ضرری ندارد و اگر میل داشته باشید روزه در اهل و عیال خود بگیرید، شاید برای شما بهتر باشد و بیشتر سبب قوت شما باشد و از علامت كفایت می كند برای شما سفیانی».(3)

از این كه فرموده است: «ماه رجب به سوی ما بیائید». معلوم می شود كه امام (علیه السلام) ظاهر است و اینكه تجویز فرموده تأخیر شعبان و رمضان، از جهت این است كه غرض از حضور،‌ نصرت است و قیام بعد از ذیحجه است. پس فائده نیست مگر صرف اجتماع، لوی باز هم مسلم نیست كه امر به حركت كردن در رجب از جهت ظهور باشد. بلكه ممكن است از جهت تسهیل و سرعت در آمدن باشد چنانكه در شوال و ذیقعده نیز همین است، چه اینكه تا ذیحجه آن حضرت برای همه ظاهر نیست و قیام هم بعد از ذیحجه است، پس امر به حركت دلیل نمی شود بر ظهور او.

و اما روز قیام و خروج: حضرت صادق (علیه السلام) فرمود:

«قائم ما اهل بیت روز جمعه خروج خواهد كرد».(4)

و در حدیث دیگر فرمود:

«قیام می كند در روز عاشورا».(5)

و در حدیث دیگر فرمود:

«ندا می شود به اسم او در شب بیست و سوم (یعنی رمضان) و قیام می كند در روز عاشورا روزی كه حسین بن علی (علیه السلام) كشته شد».(6)

لكن حضرت باقر (علیه السلام) فرمود:

«قائم خروج خواهد كرد روز شنبه روز عاشورا همان روزی كه حسین (علیه السلام) در آن كشته شد».(7)

مؤلف گوید: بر حسب حساب و استظهار از تواریخ نزد حقیر مسلم است كه روز عاشورا جمعه بوده و روی حساب كه بیست و سوم ماه رمضان جمعه باشد نیز عاشورا جمعه خواهد بود.

پس حدیث دوم از دو جهت مخالف با واقع است مگر اینكه سه ماه از این چهار ماه رمضان و شوال و ذیقعده و ذیحجه سی پر باشد تا اینكه عاشورا در آن سال شنبه شود و روایت حمل شود بر اینكه مراد از شنبه عاشورای آن سال است نه عاشورای شهادت، ولی مع ذلك مخالف با واقع است و مخالف با حدیث حضرت صادق (علیه السلام)، پس بهترین حملش آن است كه حمل بر اشتباه راوی شود كه جمعه را به شنبه اشتباه كرده و یا اینكه گفته شود امام مطابق عرف راوی فرموده، چون معروف آن بوده كه عاشورای شهادت شنبه بوده.

و اما روایتی كه از معلی بن خنیس نقل شده از حضرت صادق (علیه السلام) كه فرموده:

«نوروز آن روزی است كه ظاهر می شود در وی قائم ما اهلبیت و والیان امر و ظفر می دهد او را خدا بر دجال، پس او را در كناسه كوفه به دار می آویزد».(8)

در فصل دجال گ فته شد كه اعتباری به این حدیث نیست نه از حیث سند و نه از حیث متن، و مخالف است با احادیث دیگر در محل كشتن دجال، به علاوه عجم را نوروز ثابتی نبوده قبل از اسلام بلكه تبدیل و تغییر در وی بسیار شده كه محل شرحش این جا نیست و اینكه اكنون ثابت است كه اول حمل است بنابر خواست سلطان الب ارسلان سلجوقی شد و لهذا او را نوروز سلطانی گویند.

به علاوه نوروز هم روز ظهور باشد و هم روز ظفر یافتن بر دجال معنی ندارد، در یك سال دو نوروز نیست، مگر اینكه گفته شود ظهور تنها موافق با نوروز است و ذكر دجال از باب شرح حال است، یا بالعكس قتل دجال در نوروز است و ذكر ظهور از باب مقدمه حال است، دوم كه معنی ندارد، اول هم از اتفاقات نادره است. زیرا كه اخبار صحیحه دال استبر اینكه در عاشورا خواهد بود و بسیار به ندرت شود كه نوروز عاشورا باشد آن هم جمعه، و اگر گفته شود مقصود صرف ظهور بدون قیام است پس اگر ظهور در بیست وس وم ماه رمضان باشد، آن هم بسیار بعید الاتفاق است كه نوروز در بیست و سوم آن هم جمعه، و اگر ظهور پیش از آن در روز غیر معین باشد چندان لطفی ندارد تعیین وقت به وقت مجهول.

پس بهرتین حمل حدیث معلی بر فرض صحت و اعتبار این است كه گفته شود: مراد این است كه نوروز این نیست كه اعاجم برای خود ساخته اند، یا نوروز ما اهل بیت این نیست، بلكه نوروز ما آن روزی است كه قائم ما ظاهر شد آن روزی است كه دجال را بكشند و همچنین در سائر فقرات، نه اینكه مراد این است كه قائم ما در روز نوروز عجم ظاهر خواهد شد، آن هم نوروزی كه اصل ثابت ندارد، آن هم این نوروز سلطانی كه بعد ساخته شده.

 

مقدمات و دلائل رخصت خداوند به ظهور

 

سه چیز است: ظهور ـ قیام ـ خروج.

ظهور حركت او است از محل غیبت، قیام آمدن او است برای گرفتن بیعت، خروج خارج شدن او است برای دعوت و انتقام، گاهی ظهور بر قیام و خروج نیز اطلاق می شود.

امیرالمؤمنین (علیه السلام) از پیغمبر (صلی الله علیه و آله وسلم) فرمود:

«مهدی از ما اهل بیت است، خداوند امر او را در یك شب اصلاح می كند».(9)

حضرت صادق (علیه السلام) در آیه: «فإذا نقر فی الناقور...»(10) فرمود:

«از ما است امامی كه مستتر خواهد شد، پس هرگاه خداوند عزوجل اراده كند اظهار امر او را، در قلب او بیندازد پس ظاهر شود».(11)

و از امیرالمؤمنین (علیه السلام) از پیغمبر (صلی الله علیه و آله وسلم) فرمود:

«هرگاه وقت خروج او برسد او را شمشیری هست در غلاف، پس آن شمشیر او را ندا كند كه برخیز ای ولی خدا و بكش دشمنان خدا را».(12)

حضرت جواد (علیه السلام) از پیغمبر (صلی الله علیه و آله وسلم) فرمود:

«خروج می كند از تهامه هنگامی كه ظاهر شود برای او دلائل و علامات».

ابی بن كعب عرضه داشت:

«یا رسول الله دلائل و علامات چیست؟»

فرمود:

«عَلَمی دارد كه هرگاه وقت خروج او شود پرچم آن عَلَم باز شود و خداوند آن را به نطق آورد، پس عَلَم ندا كند او را: كه ای ولیّ خدا خروج كن و بكش دشمنان خدا را، و این خود دو آیت و علامت است و دیگر او را شمشیری است در غلاف، كه چون هنگام خروج او شود از غلاف بیرون آید و خداوند عزوجل آن را به نطق آورد، پس او را ندا كند كه خروج كن ای ولی خدا، دیگر نشستن برای تو روا نیست، پس خروج كند و دشمنان خدا را در هر كجا بیابد بكشد و حدود خدا را اقامه كند و به حكم خدا حكم كند».(13)

 

شرح ظهور او تا هنگام قیام برای بیعت اول

 

به طوری كه در مقدمه نداهای آسمانی گذشت، ابتدای ظهورآن حضرت از همان وقت ندای آسمكانی است در بیست و سوم ماه رمضان یا اندكی پیش از آن و یا در ماه رجب یعنی از محل غیبت خود كه كوه رَضْوی است یا صابر در اطراف مدینه و یا غیر آن، به سوی مكه حركت می كند. چنانكه در حدیث كافی حضرت صادق (علیه السلام) فرمود:

«چون سفیانی و یمانی و حسنی خروج كنند، صاحب این امر با میراث پیغمبر (صلی الله علیه و آله وسلم) و آن شمشیر و زره و برد و عمامه و قضیب و اسب (و به روایتی رایت پیغمبر (صلی الله علیه و آله وسلم)) از مدینه به سوی مكه حركت كند. پس بیاید و در كوه ذی طوی كه مجاور و متصل به مكه است ساكن شود و تا هنگامی كه اجازه خروج به او داده شود در مكه بماند و با مردم به طور ناشناس رفت و آمد كند و خود را به كسی معرفی نكند و اظهار دعوت نكند تا اینكه یاران او كم كم بر اثر ندای آسمانی جمع شوند و چون ایام حج رسد، مردم برای حج از اطراف بیایند و عده ای از جهت فرار از سفیانی و غیر او، نیز به مكه هجوم آورند، در آن وقت قهراً اجتماع عظیمی در مكه خواهد شد، حضرت همچنان در میان مردم بر سنت موسی (علیه السلام) «خائفاً یترقّب» زیست كند تا در ماه ذیحجه كم كم به بعضی از خواص خود را معرفی كند، ‌اصحاب و یاران او كه بر اثر ندا آمده اند در جستجوی او باشند تا اینكه بعد از اعمال حج قبل از قیام به عقب جمعی از ‌آنان بفرستد و از ایشان بیعت بگیرد».(14) چنانكه در شرح ظهور خواهد آمد.

 

پی نوشت ها :

 

1.معجم احادیث الامام المهدی (عجل الله تعالی فرجه الشریف): 3/484 ح 1035، المستجاد: ص 279، فصول المهمه: ص 298، بحار: 52/291 ب 26 ح 36، امام صادق علیه السلام.

. معجم احادیث الامام المهدی (عجل الله تعالی فرجه الشریف): 3/273 ح 803، غیبت نعمانی: ص 178، الزام الناصب: 2/131، بحار: 52/240 ب 25 ح 106.

2.معجم احادیث الامام المهدی (عجل الله تعالی فرجه الشریف): 3/273 ح 803، غیبت نعمانی: ص 178، الزام الناصب: 2/131، بحار: 52/240 ب 25 ح 106.

3.معجم احادیث الامام المهدی (عجل الله تعالی فرجه الشریف): 3/438 ح 993، روضه كافی: ص 21-27 ح 381، بحار: 52/302 ب 26 ح 67.

4.معجم احادیث الامام المهدی (عجل الله تعالی فرجه الشریف): 3/497 ح 1067، بحار: 52/279 ب 26 ح 1

5.غیبت نعمانی: ص 189، بحار: 52/297 ب 26 ح 56

6.معجم احادیث الامام المهدی (عجل الله تعالی فرجه الشریف): 3/489 ح 1060- ص 490 ح 1061، غیبت طوسی: ص 452 ف 7 ح 458، المستجاد: ص 279، فصول المهمه: ص 298، بحار: 52/290 ب 26 ح 29.

7.معجم احادیث الامام المهدی (عجل الله تعالی فرجه الشریف): 3/293 ح 830، غیبت طوسی: ص 453 ف 7 ح 459، عقد الدرر: ص 65 ب 4 ف 1، بحار: 52/285 ب 26 ح 17

8.معجم احادیث الامام المهدی (عجل الله تعالی فرجه الشریف): 4/74 ح 1145، بحار: 52/276 ب 25 ح 171- ص 308 ب 26 ح 84

9.معجم احادیث الامام المهدی (عجل الله تعالی فرجه الشریف): 1/458 ح 311، ینابیع الموده: 2/82 ح 125، فرائد السمطین: 2/331 ح 583، بحار: 52/280 ب 26 ح 7

10.مدثر: 8.

11.معجم احادیث الامام المهدی (عجل الله تعالی فرجه الشریف): 5/470 ح 1970، اصول كافی: 1/385 ح 912/30، بحار: 51/58 ب 5 ح 49-52/284 ب 26 ح 11.

12.منتخب الاثر: ص 179 ف 1 ب 8 ح 44، بحار: 52/304 ب 26 ح 72

13.عیون اخبار الرضا (علیه السلام): 1/62-63 ب 6 ح 29، بحار: 52/310 ب 27 ح 4.

14.معجم احادیث الامام المهدی (عجل الله تعالی فرجه الشریف): 3/497 ح 1068، روضه كافی: ص 183 ح 285، بحار: 52/242 ب 25 ح 112- ص 301 ب 26 ح 66.

 

منبع: مهدی منتظر علیه السلام

محمد جواد خراسانی




داغ کن - کلوب دات کام
نظرات() 




Admin Logo
themebox Logo
ساخت وبلاگ در میهن بلاگ

شبکه اجتماعی فارسی کلوب | اخبار کامپیوتر، فناوری اطلاعات و سلامتی مجله علم و فن | ساخت وبلاگ صوتی صدالاگ | سوال و جواب و پاسخ | رسانه فروردین، تبلیغات اینترنتی، رپرتاژ، بنر، سئو