تبلیغات
خورشید مکه - نظر علمای شیعه در اثبات رجعت

نظر علمای شیعه در اثبات رجعت

نویسنده : مقنی زاده
تاریخ:دوشنبه 6 اردیبهشت 1389-00:56

 

مرحوم علامه مجلسی رحمه اللَّه می فرماید: ... اكثر علمای امامیه دعوای اجماع بر حقیقت رجعت كرده اند مانند:

محمد بن بابویه در رساله اعتقادات - شیخ مفید وسید مرتضی و شیخ طبرسی و سید بن طاووس وغیر ایشان از اكابر علمای امامیه ... .

و نیز می فرماید: «اگر احادیث رجعت متواتر نباشد در هیچ موردی نمی توان ادّعای تواتر نمود».

و همچنین می فرماید: چگونه ممكن است شخص با ایمانی كه حقّانیت اهلبیت ( علیهم السلام ) : را باور كرده در مورد رجعت تردید كند، در صورتی كه نزدیك به 200 حدیث صریح از امامان اهل بیت ( علیهم السلام ) : به طور متواتر به دست ما رسیده و بیش از چهل تن از بزرگان شیعه از قبیل شیخ طوسی، شیخ مفید، سیّد مرتضی علم الهدی ، شیخ صدوق و كلینی وامثال آنها در آثار پرارج خود گرد آورده اند.

سپس می فرماید: من تصوّر میكنم كه هر كس در مورد رجعت تردید كند، او در مورد امامان اهلبیت شكّ دارد، چون آن را نمی تواند در میان شیعیان ابراز كند، برای تخریب آئین مقدّس و برای گول زدن افراد ضعیف الایمان چنین اظهار می كند كه اهلبیت را قبول دارد و رجعت را قبول ندارد.

مرحوم شیخ حرّ عاملی ؛ صاحب كتاب شریف «وسائل الشیعه» می فرماید: «احادیث رجعت متواتر است و هرگز قابل تأویل نیست.

و نیز می فرماید: ثبوت رجعت از ضروریّات مذهب شیعه است».

«احادیث باب رجعت انصافاً از حدّ تواتر بیشتر است، اگر كسی تواتر اجمالی آن را هم نپذیرد از مقام علم و عقل دور است».

امین الاسلام طبرسی می فرماید: «همه شیعیان امامیه در مورد رجعت اجماع كرده اند و اخبار آن را تأیید می كند و لذا هرگز جای تأویل نیست».

شیخ مفید نیز عقیده به رجعت را مورد اتّفاق همه شیعیان دانسته است.

شیخ ابن بابویه در كتاب من لا یحضره الفقیه روایت كرده است از حضرت امام صادق ( علیه السلام ) كه فرمود: (لیس منّا من لم یؤمن بكرّتنا و لم یستحل متعتنا) از ما نیست كسی كه ایمان به بازگشتما نداشته باشد، و متعه را حلال ندان

امام صادق ( علیه السلام ) فرمود: اوّل كسی كه در رجعت به دنیا باز می گردد امام حسین ( علیه السلام ) واصحاب باوفای ایشانند، آنگاه یزید و یارانش نیز بر می گردند.

امام حسین ( علیه السلام ) همه آنها را می كُشد، دقیقاً برای هر ضربتی یك ضربت می زند.

حضرت صادق ( علیه السلام ) فرمود: هر كه اقرار كند به هفت چیز مؤمن است (و از جمله آنها ایمان به رجعت را ذكر كرده است).

هر كه اقرار كند به یگانگی خدا،

و اقرار كند به رجعت،

و به متعه زنان، و به حج تمتع، و ایمان بیاورد به معراج،

و به سؤال قبر، و حوض كوثر، و شفاعت، و خلق بهشت ودوزخ، و صراط و میزان، و بعث و نشور و جزا و حساب، پس او مؤمن است به حق و راستی و او از شیعیان ما اهل بیت است.

علی بن مهزیار یكی از نیك بختانی است كه سعادت تشرّف به پیشگاه حضرت بقیة اللَّه - روحی فداه - را پیدا كرده وداستانش مشهور است.

در این تشرّف قسمتی از علایم ظهور و برنامه های جهانی آن حضرت را از زبان مباركش شنیده است.

هنگامی كه حضرت بقیة اللَّه از ورود خود به مدینه و بیرون آوردن جسد نحس آن دو نفر و به دار آویختن آنها سخن گفت علی بن مهزیار پرسید: پس چه حوادثی روی می دهد ای سرور من؟فرمود: «رجعت، رجعت، رجعت».

امام صادق ( علیه السلام ) فرمود: حضرت مهدی ( علیه السلام ) به سوی كوفه برگردد و حق - سبحانه وتعالی - از آسمان طلا بباراند برای ایشان به شكل ملخ، چنانچه بر حضرت ایّوب بارید و حضرت قسمت نماید به اصحابش گنج های زمین را از طلا و نقره و جواهر.

مفضل پرسید: اگر یكی از شیعیان شما بمیرد و قرضی از برادران مؤمن در ذمه او باشد چگونه خواهد بود؟

امام صادق ( علیه السلام ) فرمود: حضرت مهدی ( علیه السلام ) ندا فرماید در تمام عالم كه، هر كه قرضی بر یكی از شیعیان ما داشته بیاید و بگوید، پس همه را ادا فرماید، حتّی یك دانه سیر و یك دانه خردل.

قال الصادق ( علیهم السلام ) : «أوّل من یرجع الی الدنیا، الحسین بن علی ( علیه السلام ) فیملك حتّی یسقط حاجباه علی عینیه من الكبر...».

امام صادق ( علیه السلام ) فرمود: «اوّل كسی كه در رجعت به دنیا بر می گردد حضرت امام حسین ( علیه السلام ) خواهد بود و آن مقدار حكومت و رهبری خواهد كرد كه از پیری موهای ابروهای او بر روی دیده اش آویخته شود».

جابر از امام باقر ( علیه السلام ) روایت می كند: حضرت امام حسین ( علیه السلام ) در صحرای كربلا پیش از شهادت فرمودند:

«جدّم رسول خدا6 به من فرمود: ای فرزند! تو را به سوی عراق خواهند برد، در زمینی كه پیغمبران و اوصیای ایشان در آنجا یكدیگر را ملاقات كرده اند یا خواهند كرد، و آن زمین را «عمورا» می گویند، در آنجا شهید خواهی شد و با تو جماعتی از اصحاب تو نیز به شهادت خواهند رسید، كه درد و رنج بریدن آهن به ایشان نخواهد رسید، چنانچه آتش را حقتعالی بر حضرت ابراهیم ( علیه السلام ) سرد وسلام گردانید، همچنین آتش جنگ بر تو و اصحاب تو سَرد وسلام خواهد شد».

امام حسین ( علیه السلام ) خطاب به اصحاب خود فرمود: «بشارت باد شما را، شاد باشید كه ما به نزد پیغمبر خود می رویم، پس می مانیم در آن عالم آنقدر كه خدا بخواهد.

پس اوّل كسی كه زمین شكافته می شود و از زمین بیرون می آید من خواهم بود و همراه بیرون آمدن من، بیرون خواهد آمد امیرالمؤمنین ( علیه السلام ) و قیام خواهد كرد قائم ما ( علیه السلام ) پس نازل می شود بر من گروهی از آسمان از طرف حق تعالی (كه هرگز بر روی زمین فرود نیامده باشند) با جبرئیل و میكائیل و اسرافیل و لشكرها از ملائكه.

و فرود می آید محمد و علی ( ( علیهماالسلام ) ) و من و برادرم و جمیع آنها كه خدا بر ایشان منّت گذاشته از انبیاء و اوصیاء، سوار شده بر اسبان خدائی ابلق از نور، كه هیچ مخلوقی پیش از آنها، بر آنها سوار نشده است.

پس حضرت رسول خدا6 عَلَمْ خود را به دست می گیرد وحركت می دهد و شمشیر خود را به دست قائم ما می دهد، پس بعد از آن، آنچه خدا خواهد می نمائیم.

پس از آن حقتعالی بیرون می آورد از مسجد كوفه چشمه ای از روغن و چشمه ای از آب و چشمه ای از شیر.

پس آنگاه حضرت امیرالمؤمنین ( علیه السلام ) شمشیر حضرت رسول ( صلی الله علیه وآله وسلم ) را به من می دهد و مرا به جانب مشرق و مغرب بفرستد، پس هر كه دشمن خدا باشد خونش را بریزم و هر بتی را بیابم بسوزانم تا اینكه به زمین هند برسم و جمیع بلاد هند را فتح كنم.

و حضرت دانیال و یوشع زنده شوند و بیایند به سوی حضرت امیرالمؤمنین ( علیه السلام ) و گویند: «راست گفتند خدا و رسول او در وعده ها كه دادند».

پس هفتاد نفر با ایشان بفرستد به سوی بصره كه هر كه در مقام مقاتله در آید او را بكشند، و لشكری به سوی بلاد روم بفرستد كه آنها را فتح كنند.

پس هر حیوان حرام گوشت كه باشد بكُشم تا آنكه به غیر حلال و پاك و پاكیزه در روی زمین نباشد ... یهود و نصاری وسایر ملل را مخیّر گردانم میان اسلام و شمشیر، پس هر كه مسلمان شود منّت گذارم بر او و هر كه اسلام را نخواهد خونش را بریزم.

و هیچ مردی از شیعیان ما نماند مگر آنكه خدا ملكی به سوی او بفرستد كه خاك را از روی او پاك كند و زنان و منزل او را در بهشت به او نشان دهد.

و هر كور و زمین گیر و مبتلائی كه باشد خدا به بركت ما اهل بیت آن بلاها را از او دفع نماید.

و حق تعالی بركت را از آسمان به زمین فرو فرستد به مرتبه ای كه شاخه های درختانِ میوه دار از زیادی میوه بشكند ومیوه تابستان در زمستان و میوه زمستان در تابستان به عمل آید و این است معنی قول حقتعالی كه فرمود:

«وَ لَوْ اَنَّ اَهْلَ الْقُری آمَنُوا وَ اتَّقُوا لَفَتَحْنا...»

«و اگر اهل شهرها و آبادیها، ایمان می آوردند و تقوا پیشه می كردند، بركات آسمان و زمین را بر آنها می گشودیم؛ ولی (آنهإ؛ حق را) تكذیب كردند؛ ما هم آنان را به كیفر اعمالشان مجازات كردیم».

سپس فرمود: خداوند به شیعیان ما كرامتی ببخشد كه مخفی نماند بر ایشان هیچ چیز در زمین و آنچه در زمین است، حتّی آنكه اگر كسی بخواهد از احوال خانواده خود اطّلاع حاصل كند خدا به او الهام می كند به آنچه كه آنها انجام می دهند.

قال الصادق ( علیه السلام ) : «انّ الّذی یلی حساب النّاس قبل یوم القیامة الحسین بن علی ( علیهماالسلام ) فأمّا القیامة فانّما هو بعث إلی الجنّة و بعث إلی النّار»

از امام صادق ( علیه السلام ) روایت شده: حساب خلایق با حضرت امام حسین ( علیه السلام ) خواهد بود در رجعت پیش از قیامت و اما قیامت، پس در قیامت مردم مبعوث می شوند تا به بهشت یا به جهنّم بروند.

از امام صادق ( علیه السلام ) روایت شده كه: گروهی از فرشتگان از خدای تبارك و تعالی اجازه گرفتند كه برای یاری امام حسین ( علیه السلام ) نازل شوند، چون به سرزمین كربلا رسیدند امام حسین ( علیه السلام ) به شهادت رسیده بود.

به آنها خطاب شد ملازم قبر او باشید تا وقتی كه خروج كند، در آن روز از یاران او خواهید بود، این فرشتگان همواره در كنار قبر آن حضرت هستند و برای آن حضرت گریه می كنند تا روزی كه خارج شود و آنها از یاران و یاوران او باشند.

امام صادق ( علیه السلام ) فرمود: «نخستین كسی كه در رجعت بر می گردد حسین بن علی ( علیه السلام ) است، چهل هزار سال در روی زمین می ماند، تا از كثرت سنّ، ابروانش بر روی چشمهایش بریزد».

«ثُمَّ رَدَدْنا لَكُمُ الْكَرَّةَ عَلَیْهِمْ وَأَمْدَدْناكُمْ بِاَمْوالٍ وَ بَنینَ وَ جَعَلْناكُمْ اَكْثَرَ نَفیراً»

«سپس شما را بر آنها چیره می كنیم؛ و شما را بوسیله داراییها و فرزندانی كمك خواهیم كرد، ونفرات شما را بیشتر (از دشمن) قرار می دهیم».

در تفسیر آیه شریفه 6 از سوره اسراء چنین روایت شده:

... امام حسین ( علیه السلام ) با هفتاد نفر از یارانش، كه خودهای دو روی طلا بر سر دارند، و به مردم اعلام می كنند كه این ( - كلاه آهنی، كلاه فلزی كه در جنگ بر سر می گذارند. (فرهنگ عمید). )

حسین [ ( علیه السلام ) ] است كه خارج شده است، تا مؤمنان در مورد او دچار شك وتردید نشوند و خیال نكنند كه شیطان یا دجّال است. واین هنگامی است كه حضرت مهدی ( علیه السلام ) در میان مردم است.

هنگامی كه همه مؤمنان امام حسین ( علیه السلام ) را شناختند و همگی یقین كردند كه او حضرت حسین ( علیه السلام ) است، اجل حضرت مهدی ( علیه السلام ) فرا می رسد و دیده از جهان فرو می بندد.

( - حضرت مهدی ( علیه السلام ) همانند دیگر ائمه ( علیهم السلام ) : پس از رحلتشان قبل از قیامت به دنیا باز می گردند. (پس از این روایتی را در این مورد متذكر خواهیم شد). )

آنگاه امام حسین ( علیه السلام ) او را غسل و كفن و حنوط می كند و به خاك می سپارد. كه هرگز امام را جز امام غسل نمی دهد.

از حضرت امام موسی كاظم ( علیه السلام ) روایت شده است كه: «در رجعت ارواح مؤمنان با ارواح دشمنان ایشان به سوی بدن هایشان برگردند، تا حق خود را از ایشان بستانند. هر كس را كه عذاب و شكنجه كرده باشد از او انتقام بگیرند.

و اگر مؤمنان را به خشم آورده باشند او را به خشم می آورند. و اگر مؤمنی را كشته باشند، در عوض او را بكشند.

پس مؤمنان سی ماه بعد از كشتن دشمنان خود زندگانی می كنند و بعد از آن، همه در یك شب بمیرند، مؤمنان به بهشت و دشمنان به بدترین عذابهای جهنّم بر گردند».

علی بن ابراهیم در تفسیرش روایت كرده كه: شهر بن خوشب گفت، حجاج به من گفت:

در قرآن كریم آیه ای هست كه تفسیرش مرا عاجز كرده است ونمی فهمم و آن آیه این است:

«وَ اِنْ مِنْ اَهْلِ الْكِتابِ اِلاّ لَیُؤْمِنَنَّ بِهِ قَبْلَ مَوْتِهِ...». یعنی: «و هیچ یك از اهل كتاب نیست مگر اینكه پیش از مرگش به او [= حضرت مسیح ] ایمان می آورد... ».

حجاج گفت: به خدا سوگند كه من امر می كنم كه گردن یهود و نصرانی را بزنند [تا بلكه ایمان بیاورند] و نظر می كنم كه لب او حركت نمی كند تا بمیرد.

شهر بن خوشب می گوید: به او گفتم: ای امیر این مراد [ومنظور آیه ] نیست كه شما فهمیده اید.

حجاج گفت: پس [منظور آیه چیست و] چه معنی دارد.

من گفتم: [منظور آیه این است كه ] حضرت عیسی ( علیه السلام ) پیش از قیامت از آسمان به زمین خواهد آمد، پس نمی ماند هیچ یهودی و غیر یهودی مگر آنكه ایمان به حضرت عیسی ( علیه السلام ) می آورند پیش از مردن عیسی ( علیه السلام ) و [آن حضرت ] در پشت سر حضرت مهدی ( علیه السلام ) نماز خواهد خواند.

حجاج گفت: وای بر تو این [مطلب و قضیه ] را از كجا آوردی و از چه كسی شنیده ای؟

گفتم: از حضرت امام محمد باقر ( علیه السلام ) شنیده ام.

حجاج گفت: به خدا قسم كه از چشمه صافی برداشته ای.

«وَ حَرامٌ عَلی قَرْیَةٍ اَهْلَكْناها اَنَّهُمْ لایَرْجِعُونَ».

«و حرام است بر شهرها و آبادیهایی كه (بر اثر گناه) نابودشان كردیم (كه به دنیا باز گردند؛) آنها هرگز باز نخواهند گشت»

آنچه كه از روایات استفاده می شود عدّه ای از خوبان وعدّه ای از بدان در رجعت بر نمی گردند و آنها عبارتند از: كسانیكه در دنیا به عذاب الهی هلاك شده اند.

از امام صادق ( علیه السلام ) و امام باقر ( علیه السلام ) روایت شده است كه:

«هر محلّی كه اهالی آن به عذاب الهی گرفتار و هلاك شده باشند در زمان رجعت باز نخواهند گشت.

و این آیه (و حرام علی قریة...) از بزرگترین دلائل بر اثبات رجعت می باشد، به جهت آنكه در اسلام كسی نیست كه منكر رجعت در قیامت و عالم آخرت باشد خواه آنكه به عذاب الهی هلاك شده و یا به مرگ عادی مرده باشد.

پس سخن خداوند «لایرجعون = باز نخواهند گشت» مربوط به رجعت در عالم دنیا است، چون در قیامت همگان رجعت می كنند و محشور می شوند تا اهل معصیت در آتش دوزخ گرفتار آیند.

خداوند در قرآن كریم می فرماید: «رُبَما یَوَدُّ الَّذینَ كَفَرُوا لَوْ كانُوا مُسْلِمینَ».

«كافران (هنگامی كه آثار شوم خود را ببینند) چه بسا آرزو می كنند كه ای كاش مسلمان بودند».

امام باقر ( علیه السلام ) در تفسیر این آیه به نقل از وجود مقدس امیرمؤمنان ( علیه السلام ) می فرماید:

«هنگامی كه من و شیعیانم خارج شدیم [و به دنیا برگشتیم ]، عثمان و پیروانش نیز خارج شوند و بنی امیّه را از دم شمشیر بگذرانیم، كافران آرزو می كنند كه ای كاش مسلمان بودند».

امیرمؤمنان ( علیه السلام ) فرمود:

سوگند به خداوندی كه دانه را شكافت و انسان را آفرید، در آن زمان [رجعت ] همگی در اوج قدرت و نعمت زندگی می كنند.

و از دنیا نمی روند جز اینكه یك هزار پسر برای آنها متولّد شود، كه همگی به دور از هرگونه بدعت و انحراف زندگی می كنند.

به كتاب خدا عمل می كنند و از سنّت رسول اللَّه پیروی می كنند وهمه خطرات و نگرانیها از آنها دور می شود.

از بعضی روایات استفاده می شود كه: یزید و یزیدیان چندین بار به این دنیا بر می گردند و در هر دفعه به كیفر اعمال خود می رسند.

اینك به سه دسته روایاتی كه در این زمینه آمده است اشاره می كنیم:

1 - امام صادق ( علیه السلام ) فرمود:

«... گروهی از مؤمنان با صلابت پیش از قیام قائم ( علیه السلام ) برانگیخته می شوند و انتقام خون حسین ( علیه السلام ) و یارانش را می گیرند.

2 - روایت شده:

هنگامی كه قائم ما قیام كند انتقام خون امام حسین ( علیه السلام ) را می گیرد.

3 - و نیز روایت شده:

در پایان عمر حضرت ولی عصر (عج) امام حسین ( علیه السلام ) با هفتاد نفر از اصحابش رجعت می كند و از یزید و یزیدیان قصاص می كند.

«قالَ رَبِّ فَانْظِرْنی اِلی یَوْمِ یُبْعَثُونَ . قالَ فَاِنَّكَ مِنَ الْمُنْظَرینَ. اِلی یَوْمِ الْوَقْتِ الْمَعْلُومِ»

گفت: «پروردگارا! مَرا تا روزی كه انسانها برانگیخته می شوند مهلت ده». فرمود: «تو از مهلت داده شدگانی. ولی تا روز و زمان معیّن».

- نظر مرحوم علامه طباطبائی در تفسیر این آیه:

«... روز معیّن، روزیست كه خدای تبارك و تعالی اجتماع بشری را اصلاح خواهد فرمود، ریشه فساد را قطع خواهد كرد، دیگر كسی جز خدا را نخواهد پرستید. آن روز پایان مهلت ابلیس است».

«ابلیس از خدا خواست كه او را تا روز قیامت مهلت دهد، ولی خداوند آن را ردّ كرد و فرمود: (تا روز وقت معلوم تو از مهلت داده شده ها هستی)، چون روز وقت معلوم فرا رسد، ابلیس با تمام پیروانش كه از زمانخلقت آدم تا آنروز از او پیروی كرده اند، ظاهر می شود ...»

و حضرت امیرالمؤمنین ( علیه السلام ) برگردد و این آخرین برگشت آن حضرت است.

راوی گفت: مگر [علی ( علیه السلام ) ] رجعتهای بسیار خواهد كرد؟

حضرت فرمودند: بلی.

و هر امامی كه در قرنی بوده باشد نیكوكاران و بدكاران زمان او بر می گردند تا حق تعالی مؤمنان را بر كافران غالب گرداند ومؤمنان از ایشان انتقام بگیرند.

پس چون آن روز [یعنی آخرین رجعت علی ( علیه السلام ) ] برسد، حضرت امیرالمؤمنین ( علیه السلام ) برگردد با اصحابش، و شیطان نیز بیاید با اصحابش، و ملاقات ایشان در كنار فرات واقع شود نزدیك به كوفه، پس كُشت و كشتاری بینشان واقع می شود كه هرگز چنین قتلی واقع نشده باشد.

امام صادق ( علیه السلام ) فرمود: گویا می بینم اصحاب حضرت امیر را كه صد قدم از پشت سر بر می گردند و پای بعضی در میان آب فرات داخل شود. پس ابری از آسمان فرود آید كه پر شده باشد از ملائكه، و رسول خدا6 در حالی كه اسلحه ای از نور در دست داشته باشد، در پیش آن ابر می آید، چون نظر شیطان بر آن حضرت بیافتد عقب نشینی كند، و اصحابش به او گویند: اكنون كه پیروز شدی به كجا می روی؟

شیطان می گوید: من می بینم آنچه شما نمی بینید، من می ترسم از پروردگار عالمیان.

پس حضرت رسول ع به او می رسد و حربه در میان دو كتفش بزند كه او و اصحابش همه هلاك شوند. بعد از آن، همه مردم خدا را به یگانگی بپرستند و هیچ چیز را باخدا شریك نگردانند.

حضرت امیرالمؤمنین ( علیه السلام ) چهل و چهار هزار سال حكومت خواهد كرد...




داغ کن - کلوب دات کام
نظرات() 
Where is the Achilles heel?
شنبه 18 شهریور 1396 04:56
Thanks designed for sharing such a good thought,
piece of writing is pleasant, thats why i have read it entirely
https://patiencemunion.wordpress.com/category/heel-pain/
دوشنبه 5 تیر 1396 01:02
Glad to be one of the visitors on this awesome
website :D.
kaputfatherland61.wordpress.com
پنجشنبه 21 اردیبهشت 1396 18:51
Hello, i read your blog from time to time and i own a similar one and i was just wondering if you get a lot of spam comments?
If so how do you protect against it, any plugin or anything you can advise?
I get so much lately it's driving me crazy so
any assistance is very much appreciated.
 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر




Admin Logo
themebox Logo